Aşkınla Yak .

Aşkınla Yak

 

Yak beni Aşkınla, yâ Rab, yak!

 

Fani olan ne varsa bende, o kor gibi Aşkınla yak!

Kâbe'de örtüne uzanan ellerimi; o ellerdeki dünyevi kiri yak.

Senin beytin etrafında dönen benliğimi; o benlikteki kibri yak.

Hacer-ül Esved'e değen dudaklarımı; o dudaklardaki boş kelamları yak.

Yak beni Aşkınla, yâ Rab, yak!

 

Secdeye varan alnımı; o alındaki fani düşünceleri yak.

Pişmanlıkla gözümden akan yaşları; o yaşlardaki isyanın tozunu yak.

Kalbimin, Senin isminle nefes alan her bir atışını; o kalbi Kelâmınla, nurunla yak.

Yak beni Aşkınla, yâ Rab, yak!

 

Gerçek hayat olan ahiretin Aşkına, o sonsuz vuslatın hatrına yak.

Affına sığındığım tövbe kapılarında, o kapılardaki son tereddüdümü yak.

Ateş olup küle dönen bu bedenin son kıvılcımını da yine Sen yak.

Yak beni Aşkınla, yâ Rab, yak!

 

Ömür dediğin nedir ki? Bu deryada bir anlık bir söz değil de nedir ki?

Gel, eyleme beni bu gafil dünyada; bırakma beni kendimle.

Sensiz geçen her anımı, her gafletimi...

Yak beni Aşkınla, yâ Rab, yak!

 

O kor gibi Aşkınla, kül eyle beni ki, zerremde Senden başkası kalmasın...

Yak!

           YILDIZ SOYLU