Saadet'in Doğum Günü

SAADET'E MEKTUP    (Doğum Günü )   14 Ekim

"Sen ne gel ne de git. Sen, benim hayatımda kal."

Bizim bağımızı, o kifayetsiz, o sıradan kelimelerle anlatmaya kalkmak, içime sinmiyor. Sana "kardeşim" demek, okyanusu bir bardağa sığdırmaya çalışmak gibi; yeterince net değil ki... Kardeşler birbirine küser, sıkılır, usanır. Ben ise senden hiç sıkılmadım, sana hiç küsmedim, senden bir an bile ayrı kalmayı hiç istemedim. "Kardeşlik" bizim için sadece bir başlangıç kelimesi olabilir, ama asla yeterli değil.

Ben ki, gözü kara, yeri gelince kendinden bile vazgeçecek kadar acımasız olan ben, bir tek senden vazgeçemedim. Farklıyız, evet. Belki sen akıllısın, ben deli; belki de tam tersi. Ne fark eder ki? Ben, o en çaresiz anlarımda, bir anne, bir baba şefkati arayarak kapına dayandığım günleri hiç unutmadım. (Şaka bir yana, yeri geldiğinde benim de sana annelik babalık yaptığım olmuştur.)

Biz, sevgilerimizi bile paylaşmadık; ya birlikte sevdik ya da birlikte vazgeçtik. İşlerimizi birleştirdik. Evlerimiz yan yana, kapılarımız bir oldu. Yediğimiz yemek, uyuduğumuz şehir, soluduğumuz mahalle aynı...

Herkesten bir bir ayrıldık. O kavgaları ilk ben başlattım, evet. Ben yalnızlaştıkça, seni de kendi yalnızlığıma sürükledim. Ama anladık ki, bizi bizden başka ne anlayan vardı, ne de "adam gibi" seven. Biz de kimseye minnet etmedik. Kapılarımızın aralığından sahte bir rüzgâr sızmasın diye, onları sımsıkı kapattık. Ve o kapının ardında, birbirimize tutunarak, kocaman bir aile olduk.

Bazen hayal kuruyorsun ya, "Emekli olunca köye gidip tavuk çiftliği kuracağım," diye... Nasıl sinir olduğumu bilemezsin. O düşünceyi kafandan silmek için, yarı şaka yarı ciddi, bilinçaltına nasıl müdahaleler yaptığımı bir ben bilirim.

Ve dualarım... Nasıl dua ediyorum biliyor musun?

"Allah'ım," diyorum, "ona hayırlı, uzun bir ömür ver. Ama benim ömrümü, onunkinden bir gün önce al. Çünkü benim ardımı bir tek o toparlayabilir. Benim ne istediğimi bir tek o bilir. Beni bu dünyada bir tek o anladı. Her koşulda, her fırtınada, bana 'her şey' olan bir tek o oldu."

Allah'tan, beni senden ayırmaması için dua ettiğim Tek Kişisin.

Bu sözleri yazarken neden deliler gibi ağladığımı anlatamam. Ama eminim, sen bunu da anladın.

Herkes gidebilir, Saadet. Zamanı ve vakti geldiğinde, herkes gider.

Ama sen... Sen hiçbir yere gitme.

Bir gün bana bir söz söylemiştin. Ve ben o sözü, ölene kadar unutmayacağım:

"Yıldız, seni yalnız bırakmamak için, evlenmeyi bile düşünmüyorum..."

İşte bizim bağımız bu.

Tanımlanamayan, anlatılamayan, paha biçilemeyen...

İyi ki doğdun, ruhumun ikizi.

İyi ki varsın.

14/10/2022