2020
Bir vaka,
bin ses...
Dünyanın bir
ucunda, adı "Korona" olan bir fısıltı başladı. Temasla bulaşan bir
hastalık.
Dünya ne
yapacağını bilmiyordu. Her ülke kendi çaresini arıyordu.
Havada bir
panik, kalbimde bir tedirginlik vardı.
2020... Akla
gelmeyecek bir kabusun adı oldu.
Depremler
yeri sarstı. Aylarca sönmeyen yangınlar göğü kızıla boyadı.
Ve o virüs,
tüm dünyayı korku dolu bir yaşama sürükledi.
Artık daha
dikkatli bakıyorduk etrafımıza. O kabuslar artık uzaklarda değildi.
Sanki bir
adım daha yaklaşmıştı.
Dünyada bir
şeyler yolunda gitmiyordu.
(Acının Yükselişi)
Onca savaş,
onca masumca öldürülen insan...
Bir kısım
görmezden geldi ve biz de o sessizliğe dahil edildik.
Dünya zaten
bir kan gölüydü.
Kalbim
acıyor. Başımı hangi yöne çevirsem, yaptıklarımızla karşılaşıyorum.
Biliyorum,
Allah kullarına zulmetmez.
Ama kul
olarak işlediğimiz sayısız günahın bir sonu olacaktı elbet.
"Yaşasın
Cehennem!" sadece zalimler için denilmeyecekti.
Tarihin o
keskin yıkımlarını fark etmedik; helak olan toplumları kendi ellerimizle
yeniden yetiştirdik.
Doyumsuzluğa
ulaşan arzuların bedelini, her daim mazlumlar ödemeyecekti.
Er ya da
geç, Rabbim gücünü tüm dünyaya gösterecek ve adaletini sağlayacaktı.
(İçsel Muhasebe)
Keşke
kalbimdeki bu acıyı dindirecek bir kelime bulabilseydim.
Beni farklı
kılacak, teselli edecek bir söz...
Ama dünyanın
kötülüğe açılan kapılarında kendime de bir pay çıkarıp, "suçluyum"
demekten öteye gidemedim.
Keşke
geçmişte daha yüksek sesle haykırabilseydim hissettiklerimi.
"Bana
ne" dediğim ne kadar çok olay olmuştu...
Üzüntümü
kalbimde yaşayıp, hayatın koşturmacasında unuttuğum ne kadar çok yıl...
Başımı kuma
gömmüş, kendi küçük çevremin dışına çıkmaktan sakınmışım.
Şimdi, dünya
felaketlerle boğuşurken, yerimi bile seçemiyorum.
Ben kimim?
İyi mi, kötü mü?
Cezalandırılan
bu toplumun içinde hangi saftayım?
Kurunun
yanında yanan yaş bir yaprak gibi tedirgin mi olmalıyım?
Yoksa
hatalarıma rağmen, ölmeden hakikati söylemek için yenilgilere inat mücadele
verenlerden mi?
(Korkusuzluk)
Ve içimden
bir ses dedi ki:
"Yıldız!
Sessizliği bozmalısın artık!
El
birliğiyle dünyaya bir iyilik ekildi ise, biz bin kötülüğü seyrettik ve
sustuk..."
Ama...
MÜSLÜMAN
ASLA KORKMAZ!
Y.Soylu
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder