Filistin

Ey Ümmet! Ey suskunlar! Ey gaflet uykusundakiler!

Yine bana kızacaksınız, biliyorum. Ama artık susamam.

Hiçbir durumun farkında değiliz. Farkında gibi davranıyoruz, ama bu, tarihin en büyük yalanı. Hepimiz derin bir gaflet uykusundayız. Ve ben, kızgınım. Başta kendime, sonra her birinize ayrı ayrı.

Bugün, kanayan yaramız Kudüs'tür. İlk kıblemiz, Mescid-i Aksa'dır.

Yıllardır toprakları işgal altında. Ve bu işgal, dünyanın gözü önünde yapılırken, görülmedi, duyulmadı, konuşulmadı.

Ne güzel seyircileriz biz! Kendi kıblemizin işgalini, kendi kardeşlerimizin katlini, bir tiyatro izler gibi, suskunlukla izliyoruz.

Sonra da dillerimizde o beylik laflar: "Kudüs ilk kıblemizdir, değerine paha biçilemez."

Değerini, bu suskunluğumuzla mı ölçüyoruz?

Soruyorum size, ey milyonlar! Neredesiniz?

O bir milyarı aşkın beden nerede? O kalplerdeki iman nerede? O dillerdeki kelime-i şehadet nerede?

Başımı hangi yöne çevirsem, kan, acı, savaş, ölüm... Ve yanı başımızda, bir nefes kadar yakınımızda, kardeşlerimizin feryadı.

Ama biz, o feryadı duymamak için uykuya daldık.

"Bize ne oldu?" diye soruyorum. "Yaptığımız büyük hatalar neydi?"

Cevabı biliyoruz, ama itiraf edemiyoruz.

Göz yumduk. Kabullendik. Tepkilerimizi içimize attık. "Bana dokunmayan yılan bin yaşasın," dedik. Ama unuttuk ki, o yılanın bir sonraki hedefi, her zaman biz olacaktık.

Üzerine toprak örttüğümüz her sorunun altından, bir gün kendi cesetlerimiz çıkacaktı.

Ama artık yeter.

Bu şekilde ilerleyemeyiz. "Sürekli kan kaybediyoruz" diye kabullenmek, en büyük kayıptır. Onların istediği de bu. Yüzyıllık planlarına ulaşıp, zafer çığlıkları atmalarına izin mi vereceğiz?

Hayır!

Bizim halimizi bilenler bilir. Bu ümmet, tek bir kişi kalsa bile, küllerinden yeniden doğar, şahlanır ve Allah'ın izni ile asla yıkılmaz!

Bu kadar büyük bir güce sahipken, bu çaresizlik, bu serzeniş, kabul edilemez.

Artık haklarımızı savunma zamanı geldi demiyorum. O zaman çoktan geçti.

Artık, kalan ömrümüzde, kaybettiğimiz her bir gün için, her bir can için, her bir karış toprak için mücadele etme zamanıdır.

Bu bir sitemdir. Bu bir özeleştiridir. Ve bu, bir hatırlatmadır.

Başta kendime, sonra tüm dostlarıma, arkadaşlarıma, beni tanıyan veya tanımayan herkese...

Dünleri kaybetmiş olabiliriz.

Ama bugün, yarınları yeniden fethedeceğimiz ilk gündür!

Uyanın ,